CZĘŚĆ 4
A na tylnym siedzeniu trzymała w ręku nosidełko dla niemowlęcia.
Nie było w nim dziecka.
Była tylko biała koperta, taka sama jak ta wsunięta pod drzwi mojej garderoby.
— To nie jest pułapka — powiedział Rocco. — To wiadomość.
— Wszystko, co dziś widzę, wygląda jak pułapka — odparłam.
Na dole pękła szyba. Petra chwyciła mnie za ramię, a Natalia pobiegła do kuchni po ciężką żeliwną patelnię.
— Nie będziemy walczyć z ludźmi Morettich patelnią — syknęłam.
— Nie znam się na planach ucieczki — odpowiedziała. — Znam się na rzeczach, które dobrze leżą w dłoni.
Rocco otworzył drzwi na tyły budynku. Za piekarnią ciągnął się wąski korytarz między ceglaną ścianą a ogrodzeniem kolejowym. Śmierdziało mokrym węglem i olejem z frytkownicy.
— Do furgonetki — powiedział.
— Dokąd?
— Do magazynu przy nabrzeżu.
— Dante powiedział, żebym tam nie jechała.
— Dante powiedział ci też, że zdradza cię z Natalią. Mimo to oboje widzieliście go przy tym samym stole.
Nie miałam odpowiedzi.
Wsiadłam do furgonetki. Petra usiadła obok mnie, Natalia z tyłu, a Rocco ruszył tak gwałtownie, że metalowa kasetka uderzyła o podłogę.
Przez całą drogę trzymałam dłoń na brzuchu. Zastanawiałam się, czy najgorsze jest to, że Dante kłamał, czy że część mnie wciąż chciała mu wierzyć.
Magazyn przy nabrzeżu był pusty poza jednym stołem, lampą na baterie i tekturowym pudłem. Dante stał przy wejściu. Nie miał płaszcza, a śnieg topniał na jego włosach.
Kiedy mnie zobaczył, zrobił krok do przodu.
— Nie podchodź — powiedział Rocco.
Dante zatrzymał się.
— Bella, musisz stąd wyjechać.
— Najpierw wyjaśnij bransoletkę.
Jego spojrzenie przesunęło się na Natalię.
— Była częścią planu.
Natalia roześmiała się krótko, bez radości.
— Plan polegał na tym, że miałam udawać twoją kochankę, podczas gdy ty przekazywałeś mi dane o Beatrice. Nie wspomniałeś, że każesz Izabelli patrzeć, jak dotykasz mojego nadgarstka.
— Gdybym powiedział jej prawdę, śledziłaby ją cała rodzina.
— A tak śledzili ją tylko twoi ludzie — odpowiedziałam.
Dante spuścił wzrok.
— Nie umiałem znaleźć lepszego sposobu.
— Nie znalazłeś żadnego sposobu. Wybrałeś siebie.
Te słowa trafiły mocniej, niż chciałam. Jego twarz nie wyraziła złości. Tylko zmęczenie.
Rocco podszedł do stołu i otworzył pudło. W środku leżały segregatory, pieczęcie i plik listów mojego ojca.
— Beatrice nie chciała tylko udziałów — powiedział. — Chciała, żebyś podpisała transfer całego funduszu Romano. Gdybyś zniknęła, Dante mógłby ogłosić, że jesteś niestabilna i że powierzyłaś mu zarządzanie majątkiem.
— A dokument w kasetce?
— Twój ojciec przygotował go na wypadek zdrady. Udziały nie mogły zostać sprzedane ani przekazane przez Dantego. Mógł nimi zarządzać wyłącznie czasowo, a po ujawnieniu fałszerstwa wracały do ciebie.
Popatrzyłam na Dantego.
— Wiedziałeś o tej klauzuli?
— Nie. Beatrice ukryła ją przede mną.
— Więc dlaczego podpisałeś dokument rozwodowy?
Wyjął z kieszeni zmięty papier.
— Żeby przekonać ją, że plan działa. Miałem oddać ci wszystko, gdy tylko wywieziemy cię z miasta.
— Bez rozmowy? Bez ostrzeżenia? Bez choćby jednego zdania, że noszę twoje dziecko?
Dante zamarł.
Rocco odwrócił głowę. Petra zacisnęła usta. Natalia zamknęła oczy.
— Dziecko? — zapytał Dante.
Głos miał tak cichy, że ledwie go usłyszałam.
— Tak.
W magazynie odezwała się blaszana rynna, uderzana wiatrem.
Dante patrzył na mój brzuch, jakby po raz pierwszy widział nie mnie, lecz przyszłość, którą sam próbował podpalić.
— Od kiedy?
— Siedem tygodni.
Zrobił krok, ale tym razem nikt go nie zatrzymał.
— Bella, ja…
— Nie mów, że mnie kochasz. Miłość nie potrzebuje fałszywych pełnomocnictw ani kobiety siedzącej przy naszym stole.
Zanim zdążył odpowiedzieć, z zewnątrz dobiegł trzask silnika. Czerwony samochód Beatrice zatrzymał się przy bramie.
Dante spojrzał na Rocco.
— Ona ma dokumenty, których nie widzieliśmy.
— Jakie?
Dante wyjął z pudła pojedynczą kartkę. Widniała na niej pieczęć kliniki i data sprzed siedmiu tygodni.
Pod spodem zapisano wyniki mojego badania.
Beatrice wiedziała o dziecku od dnia, w którym usłyszałam jego serce.
A wtedy zrozumiałam, że ktoś z mojego najbliższego otoczenia przekazał jej tę wiadomość…
Przegapiłeś początek?






