CZĘŚĆ 4 — Nie pojedzie tam sam — powiedziałam. Słowa wyszły ze mnie spokojniej, niż się czułam.
CZĘŚĆ 4 …O dwudziestej drugiej siedzieliśmy w biurze mojego sklepu. Marta stała przy półce z rachunkami
Mój przełożony wyrwał mi z rąk papierowe pudełko i rzucił je na stalowy blat, jakbym próbowała ukraść
CZĘŚĆ 4 Księgowa nie rozłączyła się. Jej głos nadal dochodził z telefonu Gabriela, urywany i napięty.
Kiedy czteroletnia dziewczynka powiedziała mi w samolocie, że jej tata nie wie o jej istnieniu, zrozumiałem
CZĘŚĆ 4 — Tato, mama mówiła, że tego nie wolno otwierać. Ale ktoś wsunął tam kartkę… Wiera pociągnęła
— Nie jesteś tutaj nikim. Takich jak ty wyrzucam całymi stosami. Oddaj kartę — powiedział Borys Arkadiewicz
Kiedy menedżer mojej restauracji chwycił mnie za ramię i wyrzucił na chodnik, wciąż trzymałem w dłoni
CZĘŚĆ 4 — Na twoje, Frank. A pieniądze mają zostać pobrane dziś wieczorem, kiedy bank zamknie dzień.
CZĘŚĆ 4 — …a ta osoba jest już w sali konferencyjnej — dokończyła Helena. Przez sekundę słyszałam